Pink lady

C hociaż pod wieloma względami przypomina Motorolę KRZR (a ra­czej jej poprzednika, RAZR), wcale nie jest jej bliźniakiem. Co więcej, trudno wskazać, który z tych telefonów jest lep­szy. Plaski (niecały centymetr grubości!) Samsung ma aparat o rozdzielczości 2 megapiksele i doskonały, ostry i świet­nie oddający barwy (chyba najlepszy spo­śród wszystkich przetestowanych urzą­dzeń) wyświetlacz QVGA. Kamera D830 rejestruje filmy w formacie MP4. w do­datku w podwyższonej rozdzielczości (poza Samsungiem potrafi to tylko No­kia N72). Różnica między nimi a filma­mi nagrywanymi w popularnym forma­cie 3GP jest kolosalna. Trochę więcej powodów do narzekania daje odtwa­rzacz MP3. Przede wszystkim zupełnie nie radzi sobie z plikami MP3 VBR. Mieli­śmy problemy z odtworzeniem większo­ści nagrań testowych, z którymi pozo­stałe aparaty poradziły sobie doskonale. Dołączone słuchawki są dość przeciętne (szczególnie słabo oddają tony wy­sokie), a brak w komplecie przejściów-ki nie pozwala podłączyć innych. Trudno też znaleźć miejsce nawet na jeden al­bum – Samsung nie dodaje do D830 żadnej karty flash, a wewnętrzna pamięć mieści ok. 80 MB danych. Razem z kar­tą pamięci należy dokupić czytnik, bo niestety w pudełku z telefonem nie znaj­dziemy kabla USB. Klawiatura telefonu przypomina tą, którą zastosowała Mo­torola, ale jest znacznie mniej wygodna. Trudno wyczuć skok klawiszy. Z kolei, w menu D830 nie znaleźliśmy żadnych niekonwencjonalnych rozwiązań, które zmuszałyby użytkownika do radykalnej zmiany przyzwyczajeń. D830 występuje również w wersji z czarną obudową.